Menu
21 / 11 / 2019 - 12:49 am
A Site By Your Side
A+ A A-

  • - Κατηγορία: ΕΚΚΕΝΤΡΑ

porno-con

του Αλέξανδρου Βούλγαρη

Η πορνογραφία ήταν ίσως η μεγαλύτερη μπίζνα του 20ού αιώνα.

Η αποδοχή της σεξουαλικότητας ήταν ίσως η σημαντικότερη κοινωνική αλλαγή του 20ού αιώνα.

 

Οι τσόντες, γύρω στη δεκαετία του '20, απευθύνονταν σε ανθρώπους της καλής κοινωνίας. Ήταν κινηματογραφημένες σκηνές σεξ σε φιλμ το οποίο δεν παρουσιαζόταν δημόσια άλλα απευθυνόταν είτε σε πολυτελή μπουρδέλα, είτε σε ανθρώπους που κατείχαν δικές τους μηχανές προβολής καθώς και τα χρήματα για να αγοράσουν μια κόπια. Ιδιωτικά σουαρέ λοιπόν οργανώνονταν μέσα στις βίλες, το φιλμ έπαιζε την τσόντα και οι παρευρισκόμενοι φτιάχνονταν με το περιεχόμενο. Επίσης η πρώτη επαφή του ανθρώπου με την τσόντα δεν ήταν μια μοναχική ασχολία όπως τώρα, αντιθέτως μεγάλες παρέες από άντρες και γυναίκες αποτελούσαν το κοινό.

Στη συνέχεια γύρω στη δεκαετία του '50 άρχισαν οι μεγάλες έρευνες των σεξολόγων γύρω από τη σεξουαλικότητα και η πορνογραφία έγινε το αγαπημένο παιδί των διανοούμενων που ψαχνόντουσαν με τα όρια της φύσης και της ηθικής. Πάντως μέχρι και τα τέλη του '60 δεν υπάρχουν πορνογραφικά σινεμά. Τότε κάνουν την εμφάνισή τους ολιγόλεπτα φτηνά φιλμάκια που παίζονται στα λεγόμενα Peep shows. Όπως μπορεί να δει κανείς και στον Ταξιτζή του Σκορσέζε, στη σκηνή που ο Ντε Νίρο πηγαίνει στο πορνοσινεμά, οι θεατές παρακολουθούν μια εκπαιδευτική ευρωπαϊκή ταινία γύρω από το σεξ. Αυτού του τύπου οι ταινίες ήταν αρκετά διαδεδομένες τότε και με την πρόφαση της εκπαιδευτικής ταινίας το μάτι μπορούσε να δει τα γυμνά σώματα που ήθελε.

deep23

Στις αρχές της επόμενης δεκαετίας μια ταινία πορνό αλλάζει τα πάντα. Το Βαθύ Λαρύγγι γίνεται η πιο επιτυχημένη ταινία όλων των εποχών αναλογικά με το κόστος παραγωγής της. Εκατομμύρια άνθρωποι όλων των ηλικιών και των κοινωνικών τάξεων συρρέουν στα σινεμά όχι μόνο για να δουν την ταινία αλλά και για να διαδηλώσουν με αυτόν τον τρόπο κατά της αμερικάνικης λογοκρισίας. Οι δημιουργοί της ταινίας κατηγορούνται και δικάζονται, αλλά η υποστήριξη από μεγάλο μέρος της αμερικάνικης διανόησης οδηγεί στη δικαστική τους νίκη, κάτι το οποίο ανοίγει το δρόμο για τη νομιμοποίηση της πορνογραφίας.

Ξαφνικά η παραγωγή πορνό μετατίθεται από τις μικρές ομάδες νεαρών χίππηδων στα χέρια εταιρειών-κολοσσών που με την έλευση του βίντεο ξεσαλώνουν.

Τα βίντεο κλαμπ –η μάστιγα της δεκαετίας του '80–, καταλήγουν να δουλεύουν σχεδόν αποκλειστικά με την ενοικίαση των πορνοταινιών. Στην εποχή μας τώρα. Αν τα φτηνά ψηφιακά μέσα επηρέασαν σε κάποιο επίπεδο τον εμπορικό κινηματογράφο με την έλευση του High definition ή τη μουσική με την ανάπτυξη των Home studios, στην πορνογραφία αυτή η επιρροή είναι πολύ μεγαλύτερη. Ζούμε τη δεκαετία της φτηνής πορνογραφίας που παράγεται ιδιωτικά από τον καθένα και διανέμεται μέσω Ίντερνετ. Οι πορνοστάρ της εποχής μας δεν έχουν πια τη λάμψη της Τρέισι Λορντς και τα προσόντα του Τζον Χολμς. Είναι καθημερινοί άνθρωποι που στήνουν τη δική τους επιχείρηση με έναν απλό υπολογιστή και μια ψηφιακή κάμερα και μέσω αυτού πετυχαίνουν μεγαλύτερη αναγνώριση και πωλήσεις από οποιαδήποτε πολυεθνική εταιρεία που βγάζει τσόντες. Η επιρροή δεν σταματάει εκεί όμως. Αυτή η ελευθερία κατατρόπωσε κάθε μορφής λογοκρισία, ανέδειξε νέα αισθητικά μοντέλα πολύ πιο κοντά στην εμφάνιση του κάθε ενός από εμάς και ξαναέβαλε τον πορνό κινηματογράφο στα πλαίσια του ρεαλιστικού. Τέρμα το σεξ σε πολυτελείς βίλες με πόρνες των χιλίων δολαρίων με άλλα λόγια. Κάτι αντίστοιχο με το πανκ κίνημα της δεκαετίας του '70.

Αυτές οι αλλαγές έφεραν στο προσκήνιο και τη στρατευμένη πορνογραφία που ήδη από τη δεκαετία του '80 κάνει την εμφάνισή της με το queer cinema του Gregg Araki και του Bruce LaBruce, με τα ασπρόμαυρα Lesbian Fetish Porn της Maria Beatty και με την πρώτη πορνογραφική ταινία φτιαγμένη για την απόλαυση των γυναικών από τη Femme Productions της Candida Royalle.

Στο mainstream σινεμά, έως τα τέλη του '60, το γυμνό απουσιάζει σχεδόν ολοκληρωτικά εκτός λιγοστών εξαιρέσεων που το πλήρωσαν ακριβά με το ψαλίδι της λογοκρισίας.

Από τη Γνωριμία της σάρκας του Μάικ Νίκολς, ίσως την πρώτη ταινία που το βασικό της θέμα είναι το σεξ, μέχρι το Τέλος της σεξουαλικής αθωότητας του Μάικ Φίγκις, σχεδόν τριάντα χρόνια μετά, βλέπουμε την επιρροή της πορνογραφίας να είναι τεράστια. Ίσως το σημαντικότερο να είναι ότι πια μπορεί μια ταινία να περιέχει σκηνές σεξ, χωρίς ο βασικός άξονας της ταινίας να περιστρέφεται γύρω από αυτό. Η αποδοχή μιας κατάστασης συμβαίνει δηλαδή, όταν σταματάει να αποτελεί το επίκεντρο.

Ο 21ος αιώνας μπήκε με την παρουσία του σεξ να είναι το βασικό μοτίβο κάθε οπτικής παράστασης. Από τα προτεινόμενα μουσικά είδωλα, μέχρι τις ειδήσεις στην τηλεόραση, τίποτα πια δεν είναι ασεξουαλικό. Η εκμετάλλευση του κόσμου και της ακροαματικότητας γίνεται μέσω της σεξουαλικής επιθυμίας των θεατών. Η σεξουαλικότητα και η πορνογραφία γίνονται το σημαντικότερο όπλο της εποχής μας: η ατομική ενέργεια του αιώνα μας. Ζει ανάμεσά μας.

Πηγή: http://www.konteiner.gr/magazine/article/956

ΚΟΙΝΩΝΙΑ

ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

ΛΟΓΟΣ

ΥΓΕΙΑ

ΑΓΓΕΛΙΕΣ